Bitwa pod Carowym Zajmiszczem – bitwa stoczona 23 i 24 czerwca 1610 pomiędzy wojskami Rzeczypospolitej i Rosji w czasie kampanii moskiewskiej trwającej wojny polsko-rosyjskiej.
29 września 1609 wojska pod wodzą kanclerza Lwa Sapiehy dotarły pod Smoleńsk. 4 października rozpoczęte zostało oblężenie miasta.
W tym samym czasie wojska cara Wasyla Szujskiego opanowały sytuację w rejonie Moskwy i na początku maja 1610 wysłany został na odsiecz Smoleńska oddział pod wodzą carskiego brata, Dymitra Szujskiego. W okolicach Możajska Dymitr Szujski zebrał 15 tys. żołnierzy, wspartych przez 25 tys. źle uzbrojonych i niewyszkolonych chłopów oraz 8 tys. świetnie wyposażonych żołnierzy szwedzkich gen. Jacoba De la Gardie. Osłonę głównym siłom zapewniały liczące 8 tys. ludzi siły Grigorija Wołujewa.
4 czerwca 1610 hetman Stanisław Żółkiewski wyruszył na czele głównych oddziałów i 22 czerwca dotarł do wyznaczonego przez siebie miejsca koncentracji pod Szujskiem, a 23 czerwca do Carowego Zajmiszcza. Sama miejscowość leżała w dolinie przegrodzonej groblą rzeki, za nim znajdował się staw i rozległa polana oraz las.