Monaster Świętych Borysa i Gleba – męski klasztor prawosławny w Torżoku, w eparchii twerskiej.
Klasztor męski w Torżoku założył ok. 1038 święty mnich Efrem Nowotorski, pochodzący z Kijowszczyzny. Była to trzecia powstała na ziemiach ruskich wspólnota monastyczna. Efrem, którego brat Gieorgij zginął razem z książętami Borysem i Glebem, założył na miejscu obecnego klasztoru pierwszą cerkiew pod ich wezwaniem. Wokół cerkwi powstała wspólnota monastyczna złożona z uczniów i naśladowców mnicha Efrema. Zmarły w 1053 zakonnik został pochowany na terenie założonego przez siebie klasztoru.
Szybszy rozwój monasteru nastąpił jednak dopiero w czasie panowania Iwana Groźnego, kiedy arcybiskup pskowski i nowogrodzki Leonid doprowadził do translacji relikwii mnicha Efrema, którego ciało według tradycji nie uległo rozkładowi. Niedługo później świętym ogłoszony został również jeden z uczniów Efrema – mnich Arkadiusz Nowotorski.