mały|Stauroteka z XVIII w. z włoskiego kościoła Santa Maria la Cava e Sant’Alfio w Lentini mały|Stauroteka z IX-XI w. z włoskiego kościoła Santa Maria la Cava e Sant’Alfio w Lentini Stauroteka (od gr.stauros – pierwotnie: pal, belka, obecnie również: krzyż; thekē – pojemnik)Wyrwa A.M., 2009: Wstęp. W: Wyrwa A.M. (red. nauk.): Stauroteka lednicka. Materiały, studia i analizy. Biblioteka Studiów Lednickich, seria C, t. 2, Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy, s. 9). – specjalny rodzaj relikwiarza przeznaczony do przechowywania fragmentów Drzewa Krzyża ŚwiętegoEncyklopedia PWN, 1967, tom 10..
Zazwyczaj wykonywano ją w formie krzyża (ten typ stauroteki był wykonywany od IV do XI w.) lub ikony (tzw. stauroteka ikonowa) czy tryptyku (oba te typy wytwarzano od schyłku X w. do końca XII w.). Stauroteka mogła mieć jednak również inne formy: posągu, miniatury bazyliki Grobu Pańskiego, włóczni itpGórecki J., 2009: U źródeł chrześcijaństwa w Polsce – relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego z Ostrowa Lednickiego. W: Wyrwa A.M. (red. nauk.): Stauroteka lednicka. Materiały, studia i analizy. Biblioteka Studiów Lednickich, seria C, t. 2, Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy, s.