Michaił Trofimowicz Bondarenko, (ur. w Nowo-Majorskoje, gubernia jekatierinosławska, zm. 9 marca 1983) – radziecki generał major artylerii.
Życiorys Od 1926 w Armii Czerwonej. Od sierpnia 1931 dowódca plutonu. Od 1932 dowódca baterii, a od 1937 – dywizjonu. 1937-1941 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie. Został szefem sztabu 15 Brygady Obrony Powietrznej w Odessie.
Wziął udział w wojnie radziecko-niemieckiej, od czerwca 1943 jako dowódca dywizji artylerii. W latach 1946–1949 dowódca 8 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej. Generał major od 1949 roku. Rozkazem z 4 stycznia 1952 delegowany do Wojska Polskiego na dowódcę 7 Korpusu Artylerii Obrony Przeciwlotniczej. 6 grudnia 1952 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR.
W grudniu 1953 po ukończeniu Wyższych Kursów Akademickich przy Wyższej Akademii Wojskowej im. K.J. Woroszyłowa został szefem grupy planowania i materialnego zabezpieczenia szkolenia bojowego Sztabu Wojsk Obrony Przeciwlotniczej ZSRR, od lipca 1954 był szefem Wydziału Szkolenia Bojowego i Planowania Głównego Zarządu Wojsk Obrony Przeciwlotniczej ZSRR. Od listopada 1954 był zastępcą dowódcy korpusu przeciwlotniczej obrony rakietowej Moskwy. W grudniu 1955 został starszym wykładowcą katedry obrony przeciwlotniczej Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa.