Stopniowo liczba muzyków powiększała się i w 1969 roku zespół stał się septetem w składzie: Jacek Ukleja (wokal, gitara, skrzypce, kompozytor, (aranżer), Ryszard Antoniszczak (autor tekstów, instrumenty perkusyjne), Jerzy Wójcik (gitara elektryczna, gitara akustyczna), Piotr Walewski (kompozytor, współzałożyciel, klawiset, fortepian, organy), Rafał Marchewczyk (fortepian, śpiew), Paweł Andrzej Partyka (gitara basowa), Marek Wilczyński (perkusja).
Repertuar zespołu składał się utworów rockowych, ballad folkowych i piosenek kabaretowych zabarwionych elementami psychodelicznymi, a sposób gry wpływający na brzmienie muzyki, można nawet uznać za prekursorski do punk rocka. Muzyka ta na gruncie polskim była nowatorska, zwłaszcza że dopełniona była oryginalnymi tekstami Ryszarda Antoniszczaka.
Warstwa słowno-muzyczna podczas koncertów uzupełniana była efektami wizualnymi. Były to odpowiednie kostiumy, projekcje przezroczy a nawet filmów Juliana Antoniszczaka, elementy tańca i teatru, efekty stroboskopowe (wymyślone przez Zbigniewa Gubernata). Pedałujący podczas koncertów na specjalnym rowerze Jerzy Nowakowski (późniejszy profesor i prorektor krakowskiej ASP) stwarzał pozory zasilania prądem elektrycznym aparatury zespołu.