Jest legenda mówiąca o pięciu synach, z których trzech zostało rannych, jest inna, w której mówi się o ośmiu synach, z których pięciu zostało zabitych, a pozostali stracili każdy po jednej nodze.
Niesiecki w Herbarzu Polskim podaje, iż podobnego do Drogomira herbu używali królowie na Wyspie Man oraz francuski ród Rubenstein, co może sugerować, iż herb Drogomir ma pochodzenie zagraniczne.
Herb Drogomir został odnotowany również w heraldyce francuskiej w opracowaniu J.B. Rietspat'a.
Oto tekst „Drogomir”: De gueules, a trois jambes, armées au naturel, éperonnées d’or, posées en pairle, les cuisses jointes sur le coeur de l'écu. Casque couronné.
Być może, że jest to zasługa Józefa Konstantego Ramotowskiego „Wawra”, który po upadku powstania listopadowego osiedlił się we Francji i na stałe związał z tym krajem.
Materiały źródłowe „Herby Szlachty Polskiej” – Sławomir Górzyński, Jerzy Kochanowski i Adam Jońca „Herbarz” Bartosza Paprockiego „Genealogia dynastyczna” Ryszard Jurzak „Herbarz rycerstwa polskiego w XVI wieku” Józef Szymański „Herby Rycerstwa Polskiego” Tomasz Kwapiński „Armoriaux” J.B. Rietspat Kopia dokumentu Piotra i Mariusza Ramotowskich Relacja Franciszki Ramotowskiej Isle of Man Government – Island Facts
Zobacz też triskelion
Przypisy
Linki zewnętrzne
T. Gajl: http://gajl.wielcy.pl/
Kategoria:Herby szlacheckie