W 2005 telewizja Channel 4 uhonorowała go tytułem „Opozycyjnego posła roku”.
Po rezygnacji Michaela Martina z funkcji spikera Izby Gmin, w atmosferze skandalu związanego z nadużywaniem przez członków Izby prawa do zwrotu z publicznej kasy wydatków ponoszonych w związku z wypełnianiem mandatu, Bercow zgłosił swoją kandydaturę na nowego spikera. Zrobił to wbrew kierownictwu własnej partii, które popierało George’a Younga. Dość nieoczekiwanie wygrał wyboryElection of the Speaker: Latest, parliament.co.uk, 2009-06-22 [dostęp 2010-07-09] dzięki głosom Partii Pracy, która – nie mając szans na przeforsowanie na to stanowisko polityka z własnych szeregów – postanowiła poprzeć outsidera z lewego skrzydła Partii Konserwatywnej, skłóconego z jej przywódcami. W maju 2010, na inauguracyjnym posiedzeniu parlamentu nowej kadencji, uzyskał reelekcję na urząd spikera.
Bercow był pierwszym spikerem, który zrezygnował z prowadzenia obrad w ceremonialnym stroju.