W skład Komitetu Budowy Kościoła w Białym Dunajcu weszli m. in. Jan Świder-Sołtys, Franciszek Cudzich-Solorz, Andrzej Matyga-Łukos, Stanisław Cudzich-Baca, Józef Ślimak-Michalicek oraz Franciszek Para. Bracia Wojciech i Józef Łukaszczyk-Koć ofiarowali grunt pod budowę. Pracom sprzyjał ówczesny proboszcz szaflarski, ks. Maurycy Rottermund. Wybuch I wojny światowej zahamował budowę, którą wznowiono w 1921 roku. Po śmierci ks. Rottermunda w 1931 roku proboszczem parafii w Szaflarach został ks. Władysław Wójtowicz, który sprzyjał staraniom białodunajczan o erygowanie nowej parafii. Nowymi członkami Komitetu budowy zostali m.in. Wojciech Pawlikowski-Wojciech, Ludwik Cudzich-Baca, Wincenty Majerczyk-Podlipowski, Józef Majerczyk-Pieterek, Stanisław Łukaszczyk-Świderowski, Józef Marduła-Wątor, Stanisław Marduła-Morcinek, Jan Sieczka z Bańskiej oraz Józef Wyrostek z Gliczarowa. Do Komitetu dołączył także wikariusz ks. Władysław Puczka, który sprawował nabożeństwa w kaplicy w Białym Dunajcu.
Dekretem z dnia 30 maja 1938 roku erygowano parafię Matki Bożej Królowej Aniołów w Białym Dunajcu. Jej pierwszym ekspozytem został wikariusz szaflarski, ks. Władysław Puczka. Powstały grupy parafialne, m. in. Żywy Różaniec, KSM, Krucjata Eucharystyczna, III Zakon Franciszkański.