Carl Paul Caspari (ur. 8 lutego 1814 w Dessau, zm. 11 kwietnia 1892 w Oslo) – norweski teolog luterański.
Życiorys Carl Paul Caspari pochodził z żydowskiej rodziny i wychował się w judaizmie. W latach 1834–1838 studiował na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie pod kierunkiem H.L. Fleischera poznał języki arabski i perski. Częściowo pod wpływem swoich kolegów, takich jak Franz Delitzsch, przeszedł na chrześcijaństwo i przyjął chrzest w 1838 roku. Jego żydowskie pochodzenie sprawiało, że był wręcz przeznaczony, by zająć się egzegezą Starego Testamentu. Studiował przez dwa lata w Berlinie pod kierunkiem E.W. Hengstenberga. W 1842 roku został doktorem filozofii w Lipsku, w 1847 roku objął posadę w Christianii (obecne Oslo), gdzie pozostał przez całe życie, odrzucając propozycję objęcia posady w Rostocku w 1850 roku, w Dorpacie w 1856 roku i w Erlangen w 1857 i 1867 roku. Jego zdolności językowe sprawiały, że szybko doskonale poznał norweski, tak, że mógł rozpocząć wykłady po niespełna roku od przybycia. W 1857 roku został profesorem zwyczajnym. Na uniwersytecie Caspari zajmował się interpretacją różnych ksiąg biblijnych i introdukcją do Starego Testamentu. W zakresie egzegezy i apologetyki był naśladowcą Hengstenberga i do końca sprzeciwiał się nowoczesnej krytyce biblijnej.