Kariera polityczna Od początku swojej kariery politycznej związany z Indyjskim Kongresem Narodowym. W niepodległych Indiach zasiadał w najpierw w Zgromadzeniu Konstytucyjnym (1950–1952), później pełnił mandat deputowanego do Izby Ludowej Lok Sabha w latach 1952–1957 oraz 1977–1984; był m.in. sekretarzem klubu parlamentarnego Partii Kongresowej.
Zajmował stanowiska we władzach stanowych Tamilnadu – był przewodniczącym lokalnego parlamentu, ministrem przemysłu i pracy (1957–1967). W latach 1975–1977 był redaktorem naczelnym pisma „Swarajya”.
W latach 1967–1971 zasiadał w Komisji Planowania przy rządzie centralnym, później był ministrem finansów w rządzie centralnym (1980–1982) i ministrem obrony (1982–1984). W sierpniu 1984 został wiceprezydentem Indii i – z urzędu przewodniczącym izby wyższej parlamentu Rajya Sabha.
W lipcu 1987 zastąpił Zaila Singha na stanowisku prezydenta Indii. Po upływie 5-letniej kadencji w lipcu 1992 jego następcą został dotychczasowy wiceprezydent, Shankar Dayal SharmaPrezydenci Indii w rulers.org.
Po zakończeniu kariery politycznej został prezydentem Bharatiya Vidya Bhavan – indyjskiego trustu edukacyjnego oraz redaktorem wydawanego przez trust pisma „Bhavan's Journal”Shri Ramaswamy Venkataraman. The Scholar