Małżeństwo W wieku 15 lat została zaręczona z Ludovikiem Sforzą (znanym jako il Moro), księciem Bari, regentem, a następnie księciem Mediolanu. Poślubiła go w styczniu 1491. Odbyło się podwójne wesele. Ludovico Sforza poślubił Beatrycze, podczas gdy jej brat, Alfons I d’Este poślubił Annę Sforzę, siostrę Giana Galeazzo Sforzy. Leonardo da Vinci zorganizował uroczystość ślubu.
Z Ludovikiem miała 2 dzieci:
Maksymiliana (1493–1530), księcia Mediolanu 1512–1515 Franciszka (1495–1535), księcia Mediolanu 1521–1535
Beatrice w kulturze Beatrice należy do czołowych kobiet renesansu, w dużej mierze jej patronat i dobry smak są odpowiedzialne za blask Castello w Mediolanie, Certosa w Pawii, i wiele innych znanych budynków w Lombardii. Leonardo da Vinci umieścił jej portret na „Ostatniej Wieczerzy” w refektarzu Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Jest główną postacią w powieści EL Konigsburg, ,,The Second Mrs.Gioconda”, w którym Konigsburg twierdzi, że była inspiracją dla „Mony Lisy” Leonarda da Vinci.
Kategoria:D’Este Kategoria:Ludzie urodzeni w Ferrarze Kategoria:Urodzeni w 1475 Kategoria:Zmarli w 1497