Monaster Narodzenia Pańskiego – jeden z żeńskich klasztorów prawosławnych w Twerze. Podlega eparchii twerskiej.
Monaster założył pod koniec XIV w. biskup Arseniusz Twerski, późniejszy święty prawosławny. W 1514 klasztor, na czele którego stała ihumenia Eutymia, otrzymał carską gramotę, na mocy której został zwolniony z podatków i świadczeń na rzecz eparchii twerskiej. Na podstawie zapisów z XVII-wiecznych dokumentów można stwierdzić, iż klasztor był zamożny, posiadając kilka wsi i znaczne majątki ziemskie. Główną cerkwią w kompleksie jego budynków była drewniana świątynia Narodzenia Pańskiego. W 1646 na jej miejscu wzniesiono dwupoziomową świątynię Świętych Mikołaja i Aleksego, której wyposażenie w całości ufundował car Aleksy I.
W 1694, w momencie wstąpienia do klasztoru Eudokii Rostopczyny (następnie mniszki Heleny), jej rodzina przekazała mniszkom przechowywaną od pokoleń Tichwińską Ikonę Matki Bożej, która została uznana za cudotwórczą i stała się głównym celem pielgrzymek do monasteru. W 1717 cerkiew Świętych Mikołaja i Aleksego została rozebrana, a na jej miejscu wzniesiono cerkiew Narodzenia Pańskiego. Sześć lat później klasztor Narodzenia Pańskiego został połączony z żeńskim monasterem św. Atanazego w Twerze, przejmując całość jego majątku.