Reprezentował władze Kościoła Meklemburgii na konferencji w Eisenach w 1852. W 1868 był współzałożycielem Allgemeine evangelisch-lutherische Konferenz.
Kliefoth był jednym z najbardziej istotnych działaczy kościelnych swoich czasów. Liberałowie widzieli w nim niebezpiecznego reakcjonistę, zwolennicy unii nie znosili jego ścisłego luteranizmu, pietystyczni subiektywiści byli dotknięci podkreślaniem przez niego wspólnotowego charakteru Kościoła, krytykowano go również za poparcie hierarchicznego modelu zarządzania kościelnego.
Wybrane dzieła Einleitung in die Dogmengeschichte (Ludwigslust, 1839) Theorie des Kultus der evangelischen Kirche (1844) Die ursprüngliche Gottesdienst-ordnung in den deutschen Kirchen lutherischen Bekenntnisses (Rostock, 1847) Liturgische Abhandlungen (8 tomów, Schwerin, 1854–1861) Verhältnis der Landesherren als Inhaber der Kirchengewalt zu ihren Kirchenbehörden (Schwerin, 1861) Der preussische Staat und die Kirchen (1873) Christliche Eschatologie (Leipzig, 1886)
Bibliografia Ernst Haack: Kliefoth, Theodor Friedrich Dethlof. W: New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, t. VI. Grand Rapids: Baker Book House, 1953, ss. 350–351.
Kategoria:Biskupi i superintendenci protestanccy Kategoria:Niemieccy duchowni luterańscy Kategoria:Niemieccy teolodzy luterańscy Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1895