thumb|240px|Côte-du-Sud na mapie Quebecu Côte-du-Sud (fr. „Południowy Brzeg”) – region historyczny w kanadyjskiej prowincji Quebec, będący jednym z jej najwcześniej zasiedlonych obszarów. Rozciąga się od miasta Québec na południowym brzegu Rzeki Świętego Wawrzyńca między gminami Beaumont i Saint-André. W przybliżeniu obejmuje obszar czterech MRC: Bellechasse, Montmagny, L’Islet i Kamouraska.
Region składa się z wybrzeża ze swoimi licznymi miejscowościami oraz z wnętrza lądu (fr. arrière-pays), które jest słabo zaludnione i ciągnie się aż do granicy ze Stanami Zjednoczonymi.
Historia Jako że w początkach kolonizacji rzeka stanowiła jedyną drogę transportu, pierwsze osady powstawały wyłącznie wzdłuż wybrzeży. W regionie miasta Québec powstały określenia nazywające różne fragmenty wybrzeża: Wybrzeże Beaupré (la côte de Beaupré) na północy, Wybrzeże Lauzon (la côte de Lauzon) na południu i Wybrzeże Południowe (la côte du Sud) dalej w dolnym biegu rzeki.
W 1637 roku został utworzony pierwszy seniorat w Côte-du-Sud, Bellechasse. Kolejny (Rivière-du-Sud) powstał w 1646 roku, a trzeci (Aulnaies) w 1656 roku. W latach 1670 powstało kolejnych czternaście. Od tego czasu termin „Côte-du-Sud” wszedł w użycie. Pod koniec panowania francuskiego 10 tys. z ok. 60 tys.