Główny obelisk był otoczony mniejszymi kamieniami, umieszczono na nim tablicę ze stosownym napisem, zaś w latach następnych cały teren został ogrodzony pięknym, kutym płotem oraz obsadzony topolami i srebrnymi świerkami. Lokalizacja pomnika na placu znajdującym się przy wjeździe na osiedle kolejowe, nie była przypadkowa. Stargardzkie Warsztaty Kolejowe miały swój udział w kosztach budowy tego osiedla. Do połowy 1925 roku, wzniesiono 120 mieszkań w czterorodzinnych domach przy obecnych ulicach: Szczecińskiej, Czeskiej, Jugosłowiańskiej, Łużyckiej i Serbskiej. Obok budynków mieszkalnych wybudowano dodatkowo pomieszczenia gospodarcze. Cała dzielnica tonęła w zieleni, przy ulicach rosły kasztanowce i tuje. Bierca A., Miejsca i formy upamiętnienia żołnierzy poległych w I wojnie światowej w Stargardzie i okolicach, [w:] Stargardia t. III, Stargard 2003, s. 375-376.