Organizacja Generała Pokrowskiego (ros. Организация генерала Покровского) - emigracyjna rosyjska organizacja dywersyjno-wywiadowcza w latach 1921–1922
Organizacja została utworzona w 1921 r. w Bułgarii przez gen. Wiktora L. Pokrowskiego, który stanął na jej czele. Skupiała oficerów, którzy walczyli od 1917/1918 r. z bolszewikami w wojskach Białych, a pod koniec 1920 r. zostali zmuszeni do udania się na emigrację. Do kierownictwa organizacji wchodzili F.N. Buriak (szef sztabu), płk I.D. Zołotariewski (sprawy osobowe), gen. N.W. Babkin (wywiad polityczny), gen. M.D. Hetmanow (łączność i sprawy kwaterunkowe), gen. W.W. Murawiow (wywiad morski), kpt. W.I. Dragniewicz (oficer do specjalnych poruczeń). Przedstawicielem w Serbii był gen. A.A. Borowski, zaś w Konstantynopolu płk Siergiej G. Ułagaj (Kuczuk). Zadaniem organizacji było organizowanie przerzutów grup zbrojnych na terytorium ZSRR w celu organizowania dywersji. Planowano też zorganizować na Kaukazie powstanie antybolszewickie, ale nie udało się przerzucić tam żadnej grupy. Natomiast spośród pozostałych grup - pierwsza rozpadła się już w rejonie Trapezuntu w Turcji, nie docierając nawet do granicy, drugiej wprawdzie udało się przedostać przez granicę, ale niemal natychmiast została zaatakowana przez sowieckich pograniczników i zniszczona.