pojawiają się też narzędzia ciesielskie – siekiera i wiertło. W dyptyku elbląskim po raz pierwszy w przedstawieniach Arma Christi pojawiła się misa z dwoma dłońmi, co jest odniesieniem do umycia rąk przez Piłata. Przedstawienie Vir Dolorum było powszechne w gotyku w epitafiach i obrazach wotywnych ze względu na wstawiennictwo Chrystusa za grzeszników, także po jego śmierci. Relikwiarz Dagistra von Loricha jest świadectwem powszechnego w XIV wieku kultu ran Chrystusa i Krwi Pańskiej. Na terenie Państwa Zakonnego głównym ośrodkiem kultu Krwi Świętej był Bisztynek, gdzie po 1385 podczas mszy z okazji konsekracji tamtejszego kościoła odprawianej przez biskupa Henryka III Sorboma miał miejsce cud eucharystyczny; podczas podniesienia miały spłynąć z hostii na stół ołtarzowy krople krwi. Ponadto w elbląskiej kaplicy zamkowej przechowywano relikwiarz Krwi Pańskiej, podarowany Krzyżakom przez cesarza Fryderyka II Hohenstaufa.