Rodzina Π – rodzina tekstualna rękopisów Nowego Testamentu. Należy do tekstu bizantyjskiego i jest jedną z jego tekstualnych rodzin. Nazwa rodziny pochodzi od siglum, którym oznaczany jest czołowy przedstawiciel rodziny – Kodeks Petropolitański. Jest trzecią wielką rodziną tekstu bizantyjskiego, jedną z najstarszych i najbardziej oryginalnych rodzin tego tekstu, o wielu charakterystycznych tylko dla niej cechach tekstualnych.
Opis Hermann von Soden oznaczył rodzinę symbolem I, później przyjęto symbol Π. Zdaniem von Sodena nie przekazuje tekstu bizantyjskiego w czystej jego formie. Soden zaliczył następujące rękopisy: Kodeks Cypryjski (K), Kodeks Petropolitański (Π), minuskuł 72, 114, 116, 178, 265, 389, 1008, 1009, 1079, 1154, 1200, 1219, 1346 i 1398. Kirsopp Lake dodał do tej grupy: 489, 537, 652, 775, 796, 904, 1478, 1500, 1546, 1561, 1781, 1816. Von Soden zauważył, że Kodeks Aleksandryjski stoi w bliskiej relacji do tej rodziny tekstualnej choć do niej nie należy. Zostało to potwierdzone przez Lake'a. Frederik Wisse wyliczył w sumie ok.