Lidia Grychtołówna-Ekiert (Grychtoł-Ekiert) (ur. 18 lipca 1928 w Rybniku) – polska pianistka i pedagog.
Życiorys Dzieciństwo spędziła na Śląsku. Jej rodzina ze strony matki pochodziła ze Lwowa. Matka Antonina (1898–1991) grała dobrze na fortepianie. Ojciec, Karol Grychtoł (1897–1961) pracował w rybnickim starostwie.
Od 6 roku życia uczyła się gry na fortepianie u Wandy Chmielowskiej. Jeździła do niej z rodzicami na lekcje dwa razy w tygodniu z Rybnika do Katowic. W latach 1941–1944 uczyła się prywatnie u Karola Szafranka. W latach 1945–1951 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Wandy Chmielowskiej. Po ukończeniu studiów z najwyższym wyróżnieniem kontynuowała naukę u Zbigniewa Drzewieckiego, a w latach 1957–1959 brała udział w kursach pod kierownictwem Artura Benedettiego Michelangelego.
Jest laureatką VII miejsca na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1955. W 1956 zdobyła III nagrodę na Międzynarodowym konkursie Pianistycznym im. Roberta Schumanna w Berlinie. W latach 1958 i 1959 otrzymała nagrody pozaregulaminowe na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im.