Prace te stanowią wkład autora do następujących dziedzin: typologia składni języków indoeuropejskich; analiza funkcjonalna wykładników pytania w językach indoeuropejskich; intonacja pytajna w języku polskim na tle porównawczym epistemologia językoznawstwa; wypracowanie własnej koncepcji nauki jako zbioru wzajemnie ze sobą powiązanych perspektyw ontologicznych i gnozeologicznych problematyka znaku i znaczenia w naturze i kulturze; przeprowadzenie typologii przedmiotów semiotycznych na podstawie charakterystyki wielobiegunowości znaku; historiografia i metodologii lingwistyki opracowanie wiedzy o rozwoju językoznawstwa ogólnego w historii nauki o języku w Polsce; teoretyczne podstawy językoznawstwa „zewnętrznego”; wypracowanie matrycy ekologicznej na potrzeby zewnętrznego opisu języków, na podstawie której powstały w Polsce prace z problematyki opisu sytuacyjnego wybranych języków mniejszościowych podstawy teorii dyskursu: typologia dyskursów w naukach o języku i kulturze według domen życia, propozycja wyróżnienia (inter)dyskursywnej kompetencji w życiu codziennym ludzi, semiotyczna fenomenologia egzystencjalna i epistemologia psychofizjologiczna w świecie otaczającym zwierząt i świecie przeżywanym ludzi ze szczególnym uwzględnieniem problematyki znaczącości obiektów natury i kultury w procesie nabywania wiedzy poprzez