Kinga Araya (ur. 1966, Tarnów) – historyk sztuki, autorka interdyscyplinarnych prac z dziedziny rysunku, rzeźby, wideo, fotografii, performance, instalacji i audio artworks.
Edukacja W 1988 r. artystka przerwała studia (historia sztuki) na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i opuściła Polskę. Decyzję o wyjeździe podjęła w czasie akademickiej wycieczki – postanowiła wysiąść z autokaru i już nigdy więcej do niego nie wrócić. Została we Włoszech. Półtora roku po tym wydarzeniu, w 1990 r. przeprowadziła się z Rzymu do Kanady i tam zdecydowała, że będzie kontynuować studia z historii sztuki. Ukończyła je w 1996 r. na Uniwersytecie w Ottawie, otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Studia podyplomowe podjęła na Uniwersytecie York w Toronto. Ukończyła je w 1998 r., również z wyróżnieniem za opracowanie naukowe oraz indywidualną wystawę sztuki Modus Vivendi (Współżycie). W 2004 roku, w programie interdyscyplinarnym, zatytułowanym Special Individualized Program, obroniła doktorat w dziedzinie historii sztuki i sztuk pięknych na Uniwersytecie Concordia w Montrealu. Praca dyplomowa składała się z indywidualnej wystawy sztuki pt.