W 1998 r. powstała praca wideo Peripatetic Exercise (Ćwiczenia perypatetyczne), w której artystka usiłuje grać na skrzypcach, stojąc na dwóch kołyszących się, stalowych półkulach. Wykonuje koncert a-moll Vivaldiego, który był ostatnim utworem, jaki zagrała w szkole muzycznej, do której posłali ją w dzieciństwie rodzice. Podejmuje w ten sposób dialog z przeszłością. W tym samym roku Araya prezentowała również Orthoepic Exercises (Ćwiczenia wymowy) – performerka stoi niemal nieruchomo w żelaznej masce na głowie. Z maski tej wyrasta dwumetrowy pręt utożsamiany z obcym językiem utrudniającym, a nawet uniemożliwiającym komunikację. Artystka, poruszając się wokół pala, celuje tym ostrym narzędziem w publiczność. Wideo instalacja Exercising with Princess Headgear (Adjustable) (Ćwiczenie z nakryciem głowy księżniczki (dopasowujące się)) koncentruje się na ruchu. Araya spaceruje po Montrealu w kapeluszu ozdobionym długimi drutami, które dotykając ziemi wydają hałaśliwe dźwięki. Wchodzi także, na boso, na górę Mont Royal, ażeby w ten sposób symbolicznie nawiązać do przeszłości rdzennych Amerykanów, którzy traktowali tę górę jako świętą.