Jewgienij Wasiljewicz Lebiedinski (ros. Евгений Васильевич Лебединский, ur. w guberni orłowskiej, data i miejsce śmierci nieznane) – rosyjski generał major, od grudnia 1917 do maja 1918 dowódca Frontu Kaukaskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej wywodzącej się z guberni orłowskiej o tradycjach oficerskich. Jego ojciec, Wasilij Fiodorowicz był dowódcą pułku, a następnie generałem-major. W wojsku od 1891. Ukończył: Korpus Kadetów w Tyflisie i Pawłowską Szkołę Wojskową w 1892. Mianowany na stopień oficerski w 1892. Porucznik z 1896 i kapitan sztabowy z 1900.
W 1896 rozpoczął naukę w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył w 1901 z wynikiem pierwszej kategorii. Po zakończeniu akademii skierowany do Kijowskiego Okręgu Wojskowego, gdzie służył w sztabie dywizji i później dowodził kompanią. Od października 1904 podpułkownik. Do grudnia 1909 w sztabie Kaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od grudnia 1908 pułkownik. 22 grudnia 1909 wyznaczony na szefa sztabu 2 Kaukaskiej Dywizji Kozaków.