Stefan Stanisław Seweryn Chosłowski (ur. 9 maja 1889 w Czarnym Sadzie, zm. 17 października 1954 w Gnieźnie) – major Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i wojny obronnej 1939 r., kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej Stanisława i Lucyny z Chrzanowskich. Ukończył gimnazjum humanistyczne w Krotoszynie i studia rolnicze na uniwersytetach w Lipsku, Monachium i Berlinie. Jako poddany pruski został zmobilizowany do armii niemieckiej. Brał udział w I wojnie światowej, uczestnicząc w walkach na froncie zachodnim m.in. pod Verdun, gdzie na początku 1917 r. został ranny. W wojsku niemieckim awansowano go na stopień podporucznika.
Po demobilizacji wrócił do Wielkopolski i włączył się do powstania wielkopolskiego. Uczestniczył w opanowaniu Śremu oraz przejmowaniu niemieckich koszar i magazynów. Od początku 1919 r. organizował powstańczy batalion w Śremie i został jego dowódcą. Na jego czele walczył m.in. pod Strzyżewem, Zbąszyniem i Rawiczem. W maju 1919 r. awansowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego.
W wojnie polsko-bolszewickiej brał udział m.in. jako dowódca 69 pułku piechoty. 15 lipca 1920 r. zweryfikowany w stopniu majora, a w 1922 r. przeniesiony do rezerwy.