Kardynałowie ci z reguły otrzymywali stałą pensję od dworu, którego interesów bronili, a często mieli prawo także do objęcia lukratywnych beneficjów na obszarach im podległychPoncet, s. 166–170.. 200px|left|thumb|Kardynał François de Joyeuse, na obrazie koronujący Marię Medycejską, był protektorem Francji w latach 1587–1615 Rolę doradcy papieża w sprawach królestwa, księstwa czy republiki wyznaczyła kardynałowi protektorowi bulla papieża Aleksandra VI z 1497 roku. Statuowała ona zasadę „Cardinalis non sit consiliarus principium”Bulla papieża Aleksandra VI z 1497 roku, [w:] J. Wodka, Zur Geschichte der nationalen Protektorate der Kardinäle an der römischen Kurie, Innsbruck, Leipzig 1938, s. 35.. Do najistotniejszych zadań kardynała protektora należało uzyskiwanie zatwierdzenia dla królewskich nominacji biskupich oraz relacjonowanie przeprowadzanych przez nuncjuszy procesów informacyjnychMonika Stachowiak, Działalność Cosmo de Torresa na urzędzie Kardynała Protektora Polski przy Stolicy Apostolskiej w latach 1623-1631, „Słupskie Studia Historyczne”, nr 10/2003, s. 31 – 52..