Adam z Wodeham (Goddam/Woodham; ur. ok. 1298 w okolicach Southampton, zm. 1358) – angielski franciszkanin, filozof średniowieczny, przedstawiciel nominalizmu, ockhamista.
Życie Do zakonu franciszkańskiego Adam z Wodeham wstąpił w młodym wieku. Edukacja w zakonie umożliwiła mu zapoznanie się z myślą czołowych angielskich filozofów franciszkańskich jego czasów, Waltera Chattona i Wilhelma Ockhama, pod których wpływem się znalazł. Prawdopodobnie nauki odbywał w studium franciszkańskim w Londynie ok. 1317–1321, tam właśnie jego mentorem miał być Chatton. Pod koniec tego okresu do Londynu przybył Ockham – odtąd w sporach filozoficznych, które wiedli Ockham i Chatton, Adam z Wodeham opowiadał się często po stronie Ockhama.
Ockham i Adam z Wodeham żyli w tym samym konwencie franciszkańskim w Londynie w latach 1320–1324. W 1324 Ockham na polecenie papieża Jana XXII przeniósł się do Awinionu, podróżował też po Prowansji. W okresie 1320–1324 Adam z Wodeham współpracował z Ockhamem nad jego głównym pismem Summa logicae, pomagając mu przygotować je do publikacji.