150 Rezerwowy Pułk Piechoty (II RP) — część 1

150 Rezerwowy Pułk Piechoty (150 pp rez.) – oddział piechoty Wojska Polskiego.

Pułk nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką przewidzianą do sformowania w planie osłony mobilizacji, począwszy od 1926. Jednostką mobilizującą był 50 pułk piechoty. Zakładano, że w skład pułku wejdą dwa bataliony graniczne Korpusu Ochrony Pogranicza i jeden czynny batalion piechoty. Tym ostatnim pododdziałem był zapewne III/50 pp detaszowany w SarnachW jego miejsce 50 pp mobilizował IV batalion.. Dowództwo pułku było prawdopodobnie mobilizowane przez Dowództwo 5 Brygady Ochrony Pogranicza, stacjonujące ówcześnie w m. ŁachwaPo oddaniu dwóch baonów do 150 pp (rez.) i kolejnych dwóch batalionów do składu 184 pp (rez.), dowództwo brygady traciło rację bytu.. Po zakończeniu formowania pułk miał wejść w skład 27 Dywizji Piechoty. Z rejonów dyslokacji pododdziałów piechoty i KOP, które przewidziane były do składu pułku, wynika, że oddział miał działać na odcinku powierzonym inspektorowi armii, gen. dyw.