Edward Glenn „Fireball” Roberts, Jr. (ur. 20 stycznia 1929, zm. 2 lipca 1964) – amerykański kierowca NASCAR.
Urodził się w Tavares na Florydzie, skąd przeprowadził się do Apopka. Interesował się wyścigami samochodowymi oraz baseballem. Był pitcherem w drużynie baseballowej Zellwood Mud Hens. Wtedy zyskał pseudonim "Fireball", ponieważ puszczał bardzo szybkie piłki. W 1945 wstąpił do Sił powietrznych USA, skąd został jednak zwolniony po szkoleniu, ponieważ był chory na astmę.
thumb|left|Pontiac Robertsa z 1962, którym wygrał wyścig Daytona 500
Uczęszczał na uniwersytet na Florydzie, a w weekendy brał udział w wyścigach. Pierwszy raz wystartował w zawodach w 1947, w wieku 18 lat wystartował w wyścigu na torze Daytona Beach Road Course, który wygrał. Podczas swojego pierwszego sezonu w głównej serii Nascar odniósł jedno zwycięstwo, a sezon zakończył na drugim miejscu. W 1956 wygrał 5 wyścigów, a rok później 8 kończąc sezon na szóstym miejscu. W 1962 wygrał Daytonę 500 oraz Firecracker 250 czarno-złotym Pontiakiem, którego przygotował legendarny Smokey Yunick. W styczniu 1964 roku zginął na torze Riverside International Raceway przyjaciel Robertsa, dwukrotny mistrz serii, Joe Weatherly.