Wiktor Bogdan Komorowski ps. „Ren” (ur. 29 listopada 1926 w Toruniu, zm. 5 sierpnia 1954 w Warszawie) – żołnierz AK.
Młodość Syn Wiktora i Julii z Kaczyńskich. Szkołę powszechną i pierwszą klasę gimnazjum ukończył w Toruniu. Wysiedlony w 1939 roku, z matką i bratem przeniósł się do Warszawy. Na tajnych kompletach ukończył gimnazjum. W 1942 roku wstąpił do AK, walczył w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania mieszkał krótko w Zalesiu Górnym koło Warszawy, a następnie w Toruniu. W 1945 roku złożył dużą maturę, a w październiku rozpoczął studia na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej. Naukę kontynuował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej. Jednocześnie pracował jako instruktor TPPR we Wrocławiu.
Działalność niepodległościowa W 1950 roku nielegalnie przedostał się na Zachód. Przebywał w obozach dla uchodźców w Niemczech i Austrii, nawiązał kontakty z polskimi środowiskami emigracyjnymi oraz wywiadami brytyjskim i amerykańskim. Z zadaniami wywiadowczymi wraz z Włodzimierzem Turskim w grudniu 1950 roku przez Czechosłowację powrócił do Polski. Przywiózł m.in. 150 egzemplarzy broszury Dziura w żelaznej kurtynie, którą następnie rozesłał pocztą do polskich adresatów. W latach 1950–1951 wraz z Turskim jeszcze pięciokrotnie w rejonie Śnieżki nielegalnie przekraczał granicę polsko-czechosłowacką.