Andreas Osiander (ur. 19 grudnia 1498 w Gunzenhausen, zm. 17 października 1552 w Królewcu) – niemiecki teolog luterański i działacz reformacyjny.
Życiorys Andreas Osiander studiował język hebrajski na Uniwersytecie w Ingolstadt, w 1520 roku został wyświęcony na księdza i został nauczycielem hebrajskiego w augustiańskim seminarium w Norymberdze. W 1522 roku opublikował łaciński przekład Biblii poprawiony według tekstu oryginalnego i zawierający notatki na marginesie, tegoż samego roku został kaznodzieją w kościele św. Wawrzyńca i szybko został jednym z czołowych działaczy reformacji. W obecności legata papieskiego Campegiusa proponował królowej Danii Izabeli komunię pod obiema postaciami, a w Wielkim Tygodniu grzmiał z ambony przeciwko „rzymskiemu antychrystowi”. W 1525 roku napisał traktat polemizujący z franciszkaninem Kasparem Schatzgeierem, atakując w nim doktrynę ofiarniczego charakteru mszy. W sporze pomiędzy saksońskimi a szwajcarskimi reformatorami Osiander wziął stronę tych pierwszych, opowiadając się przeciwko Huldrychowi Zwingliemu. Również na spotkaniu w Marburgu stał po stronie reprezentantów Wittenbergi przeciwko reformatorom szwajcarskim. Osiander poróżnił się jednak również z innymi reformatorami z Niemiec.