Każda z nowel miała pozór autentycznej historii, każdą poprzedza wstęp wyjaśniający okoliczności poznania opowieści (stanowiący jednocześnie dedykację dla przyjaciół i protektorów); w rzeczywistości jednak fabuły zaczerpnięte były ze źródeł literackich.
Nowele Bandolla są niejednorodne stylistycznie, lekka narracja przeplata się w nich z suchym opisem. Stanowić to może konsekwencję różnorodności opisywanych sytuacji. W sumie są one barwnym dokumentem życia epoki, przede wszystkim zaś życia świata dworskiego: władców, dam, dworzan, artystów, wojskowych. Celem noweli jest przede wszystkim rozrywka dworska, przedstawiają one przy tym zdarzenia różnorodne i świat pełen życia i namiętności.
Zbiór poezji Le tre Parche, ne la natività del signor Giano, primogenito del signor Cesare Fregoso e de la signora Gostanza Rangona sua consorte z 1531, pisany w terza rima, dedykowany jest Giano, synowi generała Fregoso. Między 1535 a 1538 powstały poezje w oktawach Canti XI de le lodi de la signora Lucrezia Gonzaga da Gazuolo, w 1544 Małgorzata z Nawarry otrzymała jeden z ich rękopisów. Królowej Małgorzacie dedykowany był także przekład Hekuby Eurypidesa z 1539.