W 1518 roku Spalatin towarzyszył elektorowi na sejmie w Augsburgu, negocjował z kardynałem Kajetanem i nuncjuszem Miltitzem, był obecny przy wyborze i na koronacji Karola V oraz na sejmie w Wormacji. Podczas pobytu Lutra na zamku w Wartburgu umożliwiał mu korespondencję z Wittenbergą. Pomimo trudności jego sytuacji na dworze Fryderyka Mądrego, który pozostał wierny wierze katolickiej, Spalatin próbował przekonać księcia do poglądów Lutra, co poskutkowało zniesieniem niektórych obrzędów w seminarium w Wittenberdze. Po śmierci Fryderyka Mądrego utrzymał swą pozycję na dworze, jednak jego stałą siedzibą stał się Altenburg, gdzie został kanonikiem i kaznodzieją. 13 sierpnia 1525 roku wygłosił swoje pierwsze kazanie. Jego próby zreformowania seminarium w Altenburgu spotkały się z oporem, zwłaszcza, że jego małżeństwo stało się okazją do krytyki, jednak wykorzystując prawo świeckie przeprowadził dzieło reformacji. W 1526 roku towarzyszył elektorowi Janowi na sejmie w Spirze, brał także udział w wizytacjach. W 1530 brał udział w sejmie w Augsburgu, oraz towarzyszył księciu podczas wyboru króla Ferdynanda w Kolonii. W 1532 brał udział w sejmie w Schweinfurcie, towarzyszył księciu w wyprawie do Wiednia, gdzie ten złożył hołd Ferdynandowi, brał udział w zawieraniu pokoju z Cadan (1534) i w tworzeniu artykułów szmalkaldzkich.