Po zajęciu miasta przez Niemców zmuszali oni Żydów do nieodpłatnej pracy przy porządkowaniu miasta i usuwaniu niewybuchów, nie wyposażając ich w niezbędne narzędzia czy zabezpieczenia. Niekiedy prace nakazywane Żydom były pozbawione sensu, przekraczały ich fizyczne możliwości i służyły jedynie szykanowaniuUrbański op.cit. s. 36 oraz Fąfara op. cit. s. 34..
Wczesną jesienią 1939, zanim jeszcze utworzono cywilną administrację niemiecką w Radomiu, powstał urząd pracy (Arbeitsamt), któremu aż do rozpoczęcia operacji Reinhard podlegał utworzony później JudenratUrbański op. cit. s. 37 i 85.. 26 października 1939 wprowadzono przymus pracy dla Polaków i Żydów, który obejmował osoby liczące od 14 do 60 latUrbański op. cit. s. 54 oraz Fąfara op. cit. s. 99.. Żydowscy robotnicy początkowo pochodzili z łapanek, a później wyznaczał ich Judenrat.