Do obrony twierdzy przewidziano jej załogę wzmocnioną o 3 dywizje piechoty, planując obronę przez okres roku. Na taki też okres przygotowano dla wojska zapasy.
Już w grudniu 1944 r. Opole stało się celem ataków lotniczych. 2 i 12 grudnia miały miejsce mniejsze ataki lotnicze, a 18 grudnia miał miejsce duży nalot, w wyniku którego uszkodzone zostały domy na obecnym Zaodrzu, Starym Mieście i na OstrówkuKacper Rosner-Leszczyński, „Boża opieka była z nami”. Niemieccy jezuici w Festung Oppeln i powojennym Opolu (1945 r.). Relacja z Archivum Romanum Societatis Iesu w Rzymie jako uzupełnienie Uwag do listu z sierpnia 1945 r. Piotra Badury i Wandy Musialik, "Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego", t. 43 (2023), nr 1, s. 171.
Ewakuacja ludności cywilnej 14 stycznia ogłoszono stan podwyższonego pogotowia alarmowego. 17 stycznia rozpoczęto pierwszą ewakuację cywilnej ludności miasta, która jednak była spóźniona i prowadzona opieszale. W ciągu kolejnych dni opuściło wówczas miasto ok. 59 z 60 tysięcy mieszkańców. Ewakuowano także jeńców z obozu w Łambinowicach, osadzonych z miejskiego więzienia i obozów pracy przymusowej.