Pierwsze wystąpienia przeciwko działaniom władz miały miejsce 29 sierpnia i 1 września w części dzielnicy Lefortowo. Na początku września zamieszki zaczęły się rozprzestrzeniać i przybierać na sile. Bezpośrednią przyczyną buntu był zakaz wydany przez władze kościelne, które zabroniły wiernym gromadzić się w świątyni, w której wystawiona była ikona Matki Boskiej, uchodząca za cudowną. 15 września tłum mieszkańców Moskwy zebrał się i uderzył na Kreml, chcąc wymierzyć sprawiedliwość arcybiskupowi, który wydał zakaz gromadzenia się pod obrazem Matki Boskiej. Tłum rozbroił strażników i wdarł się na Kreml, niszcząc rezydencję arcybiskupa wraz z piwnicami. Arcybiskupowi moskiewskiemu Ambrożemu udało się jednak uciec.

Dzień później 16 września rozruchy przybrały na sile. Zdobyto Monastyr Doński, w którym schronił się arcybiskup, a jego samego zabito. Następnie zniszczono dwie strefy kwarantanny. Po południu tłum ponownie zebrał się pod Kremlem, który tym razem obstawiony był przez liczne oddziały wojskowe. Lud domagał się kapitulacji od generała pułkownika Piotra Jeropkina, dowodzącego wojskiem.