Laodika I (gr. Λαοδίκη, Laodíkē) (zm. po 242 p.n.e.) – córka Achajosa Starszego z dynastii Seleucydów, brata Antiocha I Sotera, pierwsza żona brata stryjecznego Antiocha II Theosa, króla państwa Seleucydów, syna Antiocha I Sotera.

W czasie II wojny syryjskiej (258–248 p.n.e.) jej mąż Antioch II Theos, jako sprzymierzeniec Macedonii walczył przeciwko Egiptowi. W wyniku tej wojny Antioch II zawarł porozumienie z królem Egiptu Ptolemeuszem II Filadelfem w r. 250 p.n.e. Miał się wyprzeć żony Laodiki I i wspólnych z nią dzieci, a poślubić jego córkę Berenikę oraz zdeklarować się uczynić przyszłego ich syna swoim spadkobiercą na tronie syryjskim.

Na podstawie Euzebiusza z Cezarei Laodika była córką Achajosa, prawdopodobnie także ojca Antiochis, matki Attalosa I Sotera, króla Pergamonu. Kiedy Ptolemeusz II Filadelfos zmarł w 246 p.n.e., Antioch II Theos przyjął z powrotem Laodikę I, ale zmarł niedługo od tego czasu (mówi się o niej, że otruła męża). Laodika argumentowała, że jej najstarszy syn Seleukos został uczyniony spadkobiercą tronu syryjskiego przez Antiocha II na łożu śmierci. Potem kazała synowi zamordować macochę Berenikę i jej syna Antiocha, a swego brata przyrodniego, mającego mniej niż cztery lata.