Jan Henryk Skoczyński (ur. 24 czerwca 1946 w Brzozowie) – polonista i filozof, historyk filozofii zajmujący się historiografią idei oraz dziejami polskiej myśli filozoficznej i społecznej w wiekach XIX i XX.
Życiorys Urodził się 24 czerwca 1946 w Brzozowie jako jedno z czworga dzieci Marii z Mleczków (1916–2008) i Henryka Skoczyńskiego (1915–1958). W 1948 rodzice przenieśli się do Sanoka, gdzie ukończył szkołę podstawową i Liceum Ogólnokształcące Męskie (1964). W latach 1964–1970 studiował polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim (z rocznym epizodem na Wydziale Handlu Zagranicznego SGPiS w Warszawie w roku akademickim 1965/66). W latach 1970–1974 pracował jako polonista w Technikum Poligraficzno-Księgarskim w Krakowie. Od 1974 starszy asystent w Instytucie Filozofii UJ. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych otrzymał w 1981 roku. Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie filozofii (1992) na podstawie rozprawy pt. Idee historiozoficzne Feliksa Konecznego. Członek Rady Wydziału Filozoficznego UJ. Pracownik naukowy Instytutu Filozofii;