Metoda pamiętania wierszami Metoda ta polega na przeglądaniu macierzy Y wierszami i zapisywaniu kolejno napotykanych niezerowych wyrazów do wektora Y. Dodatkowo tworzy się dwa wektory indeksowe typu integer. Pierwszy z nich A ma tyle pozycji co wektor Y i zawiera numery kolumn, tj. drugich indeksów odpowiednich wyrazów zapisanych w Y. Drugi wektor indeksowy F ma liczbę pozycji = liczbie wierszy macierzy Y i zawiera numery pozycji w wektorze A (lub w Y) rozpoczynające odpowiedni wiersz w macierzy Y. Innymi słowami określa on zakres pozycji w Y (lub w A) dotyczących wyrazów tego samego wiersza macierzy Y, a więc cechujących się tym samym pierwszym indeksem.
Metoda dostosowana do metody LU Niezerowe wyrazy macierzy X zapisuje się tu w trzech oddzielnych wektorach typu „real”: Y0 – zawiera kolejne wyrazy głównej przekątnej macierzy Y; YU – zawiera niezerowe wyrazy z górnej, trójkątnej części macierzy Y przeglądanej wierszami; YL – zawiera niezerowe wyrazy z dolnej, trójkątnej części macierzy Y przeglądanej kolumnami.