Od września 1971 pełnił służbę w Wojsku Polskim. Absolwent studiów z wynikiem bardzo dobrym na Wydziale Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej (1976) oraz w Podyplomowym Studium Zagranicznym przy Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (studiował tam w latach 1992–1993).

Był oficerem wywiadu wojskowego PRL i III RP. Pracował w Zarządzie II Sztabu Generalnego WP. W latach 80. brał udział w operacjach wywiadowczych w Stanach Zjednoczonych i Izraelu. Uczestniczył w kursach GRU w Moskwie (od lipca do sierpnia 1989)Raport WSI Antoni Macierewicz, aneks nr 13, l. p. 60, s 321. (później Dukaczewski określił je jako „dwumiesięczne seminarium”). Jako żołnierz Zarządu II SG WP miał kryptonim „Speedy”. W okresie PRL dosłużył się stopnia majora.

Od 1990 do 1992 pełnił funkcję attaché wojskowego w Norwegii. W latach 1992–1997 był głównym specjalistą w WSI. 3 marca 1997 został powołany na funkcję podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, z oddelegowaniem do pracy w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, 28 grudnia 2000 został powołany na stanowisko zastępcy szefa BBN, Marka Siwca, którą pełnił do listopada 2001. Od listopada 2001 do 14 grudnia 2005 szef Wojskowych Służb Informacyjnych. 15 sierpnia 2002 Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski awansował go na generała brygady – pkt 9..