Eugeniusz Godziejewski (ur. 17 grudnia 1885 w majątku Barań, zm. 25 maja 1938 w Grodnie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Eugeniusz Godziejewski urodził się 17 grudnia 1885 roku w majątku Barań, w ówczesnej guberni mohylewskiej, w rodzinie Michała i Kamili z Abakanowiczów. Do szkoły realnej uczęszczał w Mohylewie nad Dnieprem, którą ukończył w 1906. W latach 1906–1914 studiował w Szkole Politechnicznej we Lwowie na Wydziale budowy maszyn. W czasie studiów wstąpił do Organizacji Bojowej PPS, później do Związku Walki Czynnej – gdzie posługiwał się pseudonimem „Walek Czarny" – i w końcu do „Strzelca”.
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, go których wstąpił 7 sierpnia 1914. Początkowo dowodził plutonem, a od 15 stycznia 1915 kompanią w 3 pułku piechoty Legionów, z którym przebył całą kampanię. W listopadzie 1915 otrzymał „najwyższe pochwalne uznanie ze dzielne zachowanie się wobec nieprzyjaciela". W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Od maja 1918 był komendantem Kursu Wyszkoleniowego Piechoty Nr 2, a następnie dowódcą II baonu 1 pułku piechoty Polskiej Siły Zbrojnej, który w lutym 1919 przemianowany został na 7 pułk piechoty Legionów.