Andrzej WleklińskiK. Szwagrzyk podaje omyłkowo pisownię "Wiekliński" (ur. 17 grudnia 1922 w Poznaniu, zm. 25 września 1948 w Warszawie) – ślusarz, ofiara komunistycznych represji.
Życiorys Syn Mieczysława i Marii z Semmlerów. W Poznaniu w 1935 ukończył szkołę podstawową, a w 1939 Gimnazjum im. Ignacego Paderewskiego. W okresie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik, konduktor tramwajowy, chłopiec na posyłki, wreszcie kreślarz budowlany. W kwietniu 1940 Niemcy aresztowali jego ojca i zesłali do obozu koncentracyjnego Gusen, gdzie zmarł w sierpniu tego roku. Po zakończeniu wojny Wlekliński pracował w okręgowych warsztatach szybowcowych jako ślusarz, a jednocześnie uczył się w szkole inżynierskiej.
Aresztowany 30 listopada 1947 i oskarżony o gromadzenie od maja tego roku wiadomości stanowiących tajemnicę wojskową i przekazywanie ich „agentowi wywiadu angielskiego”. Istotnie, przekazał Stefanowi Górskiemu sześć książek: (m.in. Regulamin walki piechoty (tymczasowy) wydany przez Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego, cz. I, II, Warszawa 1946; Wyszkolenie bojowe pojedynczego strzelca.