Samo przyrzeczenie, w imieniu organizacji, ma prawo przyjąć dowolny instruktor ze stopniem instruktorskim.
Obrzęd poprzedzany jest zazwyczaj grą lub wędrówką (często w formie biegu harcerskiego), w trakcie której nowicjusz wprowadzany jest w nastrój ceremonii oraz zaznajamiany z ideałami, jakie zobowiąże się dochowywać. Samo złożenie przyrzeczenia jest poprzedzane okolicznościową komendą Do przyrzeczenia!, po której wszyscy obecni harcerze stają w postawie zasadniczej. Instruktor przyjmujący przyrzeczenie zwraca następnie się do kandydata, by powtarzał za nim słowa roty. W ZHP oraz ZHR biszkopt (harcerz niemający jeszcze krzyża harcerskiego) wyciąga następnie dwa palce – wskazujący i środkowy – prawej dłoni nad przedmiot lub zjawisko, przekazujące symbolicznie ideały harcerstwa.
W przypadku ZHP najczęściej przyrzeczenie składa się na proporzec, flagę, wodę lub ogień.
Obrzędowość wyjścia z drużyny Przykładowo w 330 WDW w ramach tego obrzędu odbyła się gra terenowa, która miała na celu przypomnieć odchodzącym osobom ich dotychczasowe harcerskie przygody. Odchodzący otrzymali małą srebrną niezapominajkę do naszycia na plakietkę drużyny oraz specjalnie dobraną wyprawkę.