Opis konstrukcji „Havock” miał kadłub o długości całkowitej 56,38 m (54,86 m między pionami) i szerokości 5,64 m. Jak wszystkie wczesne niszczyciele miał zakryty pokład dziobowy, w którym zainstalowana była stała wyrzutnia torpedowa z magazynem na dwie torpedy zapasowe. Ponad pokładem dziobowym znajdowało się odkryte stanowisko strzeleckie z działem 12-funtowym. Za niewielkim stanowiskiem dowodzenia znajdowały się trzy szybkostrzelne działka 6-funtowe, dalej zaś dwie pojedyncze obrotowe wyrzutnie torpedowe kal. 450 mm, które mogły być demontowane i zastępowane dodatkowymi działkami 6-funtowymi.

Maszynownia okrętowa zajmowała ponad połowę długości kadłuba. Okręt był napędzany dwoma maszynami parowymi potrójnego rozprężania, poruszającymi dwa równoległe wały napędowe z pojedynczymi śrubami. Parę dostarczały cylindryczne kotły, użyte po raz ostatni na okrętach tej klasy. Wszystkie kolejne, łącznie z budowanym równolegle „Hornetem”, posiadały już nowocześniejsze kotły wodnorurkowe, które podczas przebudowy w latach 1889–1900 otrzymał również „Havock”. Charakterystyczną cechą odróżniającą obie jednostki była liczba kominów: odprowadzenie spalin z kotłów cylindrycznych wymagało jedynie dwóch, ustawionych blisko siebie na śródokręciu, z kotłów wodnorurkowych czterech, rozstawionych szeroko.