thumb|240px|Wizualizacja wyglądu zamku w średniowieczu Krak des Chevaliers (lub Crac des Chevaliers, „twierdza rycerzy”) – zamek w zachodniej części Syrii, w górach Dżabal an-Nusajrijja, dawna siedziba joannitów. Nazywany niegdyś w języku arabskim حصن الأكراد , „twierdzą Kurdów”, dziś zaś قلعة الحصن Qalʿat al-Ḥiṣn, czyli „cytadelą twierdzy”.
Historia Ten potężny zamek znajduje się na północny wschód od Trypolisu, niedaleko miasta Hims (Homs), na szczycie 650-metrowego uskoku, wzdłuż jedynej drogi z Antiochii do Bejrutu i Morza Śródziemnego. Według arabskiego historyka z XIII wieku, Ibn Shaddada, pierwszą siedzibę w tym miejscu wzniesiono w 1031 dla Shibl al-Dawla, emira Aleppo. W 1099 został zdobyty przez wojska Rajmunda z Tuluzy podczas I krucjaty, jednak opuszczono go, gdy krzyżowcy pomaszerowali dalej na Jerozolimę. Zamek został ponownie zajęty w 1110 przez Tankreda, bratanka Boemunda, księcia Antiochii. Rajmund II, hrabia Trypolisu, oddał go szpitalnikom w 1142, którzy rozbudowali zamek i jego umocnienia. W centralnej części twierdzy o wymiarach 110 na 60 metrów zbudowany został kościół, sala rycerska i kilka wież – wszystko w stylu gotyckim. W roku 1170 twierdza została uszkodzona przez trzęsienie ziemi.