Utwór został skomponowany przez Cantrella, który zastosował standardowe, otwarte strojenie E, obniżone o pół tonu w dół według Eb-Ab-Db-Gb-Bb-Eb. „Próbowaliśmy kilku różnych instrumentów, chciałem zagrać na sitarze, ale nie wiedziałem za bardzo jak to zrobić, skończyło się więc na połączeniu gitary z sitarem” – argumentował. Utwór rozpoczyna się od psychodelicznego riffu, połączonego ze zniekształconym brzmieniem elektrycznego sitaru, przypominającego model Jerry Jones. Cantrell wykorzystał w nim dominującą skalę frygijską (A-Bb-C#-D-E-F-G) – nawiązując do brzmienia muzyki środkowego wschodu, definiowaną przede wszystkim przez półtony pomiędzy A i Bb, E i F oraz C# i D. Refreny charakteryzują się sprężeniem zwrotnym (ang. feedback). Ned Raggett z AllMusic pochlebnie wyrażał się o grze sekcji rytmicznej i harmonii wokalnej Staleya i Cantrella, opisując ją jako „senno-odurzającą”.