czynnik Pogsona).
Zastosowanie w olfaktometrii Prawo Webera-Fechnera jest wykorzystywane w olfaktometrycznym szacowaniu wielkości strumienia zapachowego (emisji zapachowej), skuteczności procesów dezodoryzacji lub stężenia odorantów w powietrzu otoczenia emitorów.
Tak zwana ekstrapolacyjna metoda oznaczania stężenia zapachowego polega na określaniu intensywności zapachu (siła wrażenia ) badanej próbki, po jej rozcieńczeniu w różnym stopniu czystym powietrzem (zmiany wielkości bodźca).
Zbiór ocen, zgromadzony przez grupę ludzi, umożliwia wyznaczenie parametrów prostej Webera-Fechnera ( ). Prosta przecina oś odciętych w punkcie odpowiadającym progowi wyczuwalności zapachu zanieczyszczeń próbki (ekstrapolacja do ). Antylogarytm z tak wyznaczonej wartości jest oszacowanym stężeniem zapachowym. Metoda ekstrapolacyjna jest stosowana w sytuacjach, gdy nie jest możliwe użycie olfaktometru. Umożliwia np. orientacyjne oceny skuteczności dezodoryzacji.