Lucjan Orkisz (ur. w grudniu 1899 w Krakowie, zm. 17 sierpnia 1973 tamże) – polski astronom, pierwszy polski odkrywca komety, którą później nazwano jego imieniem (C/1925 G1 (Orkisz)).
Życiorys Urodził się w końcu grudnia 1899 (w oficjalnych dokumentach jako data urodzenia figuruje 1 stycznia 1900, którą rodzice zgłosili ze względu na przyszłą służbę wojskową syna) jako czwarte dziecko w rodzinie Michała (1860–1940), pracownika Połączonych Zbiorów Sztuki i Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, i Marii z Tomaszewskich (zm. 1921)Nagrobek na cmentarzu Rakowickim [dostęp 2024-02-26].. Ukończył w 1918 Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Następnie studiował na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim. W trakcie studiów, pod koniec 1920, rozpoczął pracę w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu, które znajdowało się wówczas w Collegium Śniadeckiego przy ul. Kopernika 27. Tam początkowo prowadził obserwacje meteorologiczne. Studia ukończył w 1923, a w roku następnym powierzono mu obowiązki kierownika stacji astronomicznej na Łysinie (Stacji Obserwacyjnej na Lubomirze), gdzie dokonał odkrycia komety. Poświęcił się badaniom tej komety, która stała się podstawą jego pracy doktorskiej. Swojego odkrycia dokonał 3 kwietnia 1925 podczas przeglądu nieba przy użyciu lunety Merza.