Kościół św. Jana Ewangelisty w Sansepolcro - katedra diecezji Sansepolcro zbudowana w stylu romańsko-gotyckim. Początki budowli sięgają lat 1012–1049. Obecny kształt został nadany świątyni w w. XIV.
Historia Obecna katedra, swego czasu kościół istniejącego tu opactwa, wznosi się w miejscu, gdzie w X w. został założony klasztor benedyktyński, który przeszedł z kolei w XII w. w posiadanie kamedułów. W latach 1012–1049 został tu wzniesiony kościół, początkowo pod wezwaniem Czterech Ewangelistów i Grobu Świętego, którego relikwie, według tradycji, zostały tu sprowadzone z Ziemi Świętej przez pielgrzymów Egidio i Arcano. Opactwo zostało przebudowane w XIII w. W 1520, wraz z utworzeniem przez papieża Leona X diecezji w Sansepolcro, kościół stał się katedrą pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty, patrona miasta i od tego czasu także diecezji. W latach 1934–1943, z inicjatywy bpa Pompeo Ghezzi, zostały podjęte prace zmierzające do kompletnego odrestaurowania świątyni w celu przywrócenia jej pierwotnego wyglądu. Zostały wówczas zlikwidowane prawie wszystkie elementy barokowe.