Kalendarium 1415 – pierwsze wzmianki o miejscowości 1710 – prawa miejskie 1713 – powstał ośrodek górniczo-hutniczy eksploatujący okoliczne złoża rud żelaza 1795 – miasto pod zaborem austriackim 1809 – miasto w Księstwie Warszawskim 1815 – w Królestwie Polskim 1870 – utrata praw miejskich 1956 – Przysucha została siedzibą powiatu 1958 – ponowne nadanie praw miejskich 1975 – likwidacja powiatu przysuskiego, Przysucha w województwie radomskim 1999 – reaktywacja powiatu przysuskiego, Przysucha w województwie mazowieckim
Historia Żydów w Przysusze mały|Ohele na cmentarzu żydowskim w Przysusze Pierwsi Żydzi osiedlili się w Przysusze już w 1713 r., a więc zaraz po nadaniu praw miejskich. Powstała osobna dzielnica żydowska z własnym Rynkiem Żydowskim. Wówczas też zbudowano synagogę i kirkut. Rozkwit kahału nastąpił w I połowie XIX wieku (75% Żydów w miasteczku). Na przełomie XVIII i XIX wieku stała się Przysucha głównym ośrodkiem chasydyzmu na zachód od Wisły, za sprawą dwóch cadyków: Jakowa Icchaka Rabinowicza (Świętego Żyda) i od 1813 jego następcy, Symchy Bunima. Święty Żyd, był sławny na całą Rzeczpospolitą, a legenda otoczyła go już za życia. Miał wielu sławnych uczniów, stworzył centrum myśli chasydzkiej, które następnie przeniosło się do Aleksandrowa, Kocka i Góry Kalwarii.