Jewgienija Jefimowska odebrała wykształcenie domowe. Początkowo kształciła się pod kierunkiem prywatnej angielskiej nauczycielki, następnie ojciec zaczął zapraszać do domu profesorów Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1869 Jefimowska zdała egzaminy uniwersyteckie pozwalające jej na uzyskanie dyplomu w zakresie języka i literatury rosyjskiej. Interesowała się literaturą, filozofią i teologią.
Kilka lat później Boris Jefimowski ciężko zachorował. Jego małżonka, dotąd przebywająca z dziećmi w Moskwie, wyjechała do niego do guberni smoleńskiej. Jewgienija Jefimowska podjęła wówczas pracę nauczycielki języka francuskiego w Instytucie Nikołajewskim. W 1874 ojciec przyszłej ihumeni zmarł. Młoda kobieta otworzyła wówczas własną pensję, jednak już po trzech latach musiała ją zlikwidować, gdyż ciężki wypadek (oparzenie nogi) zmusił ją do zaprzestania pracy. Leczenie Jefimowska odbywała na wsi. Była wstrząśnięta warunkami życia rosyjskich chłopów i tym, jak wiele dzieliło ich od znanych jej środowisk inteligenckich.